Avsnitt
-
„Jedność” Kościoła jest jednym z czterech klasycznych terminów opisowych definiujących Kościół. Według soboru nicejskiego (325 rok n.e.), Kościół jest jeden, święty, katolicki i apostolski.
-
Żyjemy w czasach, w których ani ludzie świeccy, ani chrześcijanie nie poświęcają wiele uwagi prawu Bożemu. Zakładamy, że prawo jest reliktem przeszłości, częścią judeochrześcijańskiej historii, ale nie ma trwałego znaczenia dla życia chrześcijańskiego. W praktyce realizujemy w życiu herezję antynomizmu.
-
Saknas det avsnitt?
-
Początek V wieku wyróżnił się poważnym sporem w Kościele, znanym jako kontrowersja pelagiańska. Debata ta toczyła się głównie między brytyjskim mnichem Pelagiuszem a wielkim teologiem pierwszego tysiąclecia, Augustynem z Hippony. W trakcie tego sporu Pelagiusz ostro sprzeciwiał się rozumieniu przez Augustyna upadku, łaski i predestynacji.
-
Czytając Pismo, szczególnie Nowy Testament, natrafiamy na stale powtarzający się wątek dotyczący chętnego podporządkowania się przez chrześcijan różnym rodzajom autorytetu. Biorąc pod uwagę buntowniczego ducha naszych czasów, trochę mnie to przeraża. Zbyt łatwo można dać się złapać czemuś, co może doprowadzić nas do otwartego sprzeciwu wobec władzy Boga.
-
Jakie znaczenie dla życia chrześcijańskiego mają suwerenność Boga, zbawienie przez łaskę, usprawiedliwienie przez wiarę i nowe życie w jedności z Chrystusem? Luter widział w tym cztery implikacje.
-
Aż do dzisiaj pytanie o rolę prawa Bożego w odniesieniu do życia chrześcijańskiego prowokuje wiele debat i dyskusji. To jest jeden z tych punktów, w których możemy wiele nauczyć się od naszych przodków, a klasyczne podejście Jana Kalwina do prawa opisane w Podstawach religii chrześcijańskiej może być nam tutaj szczególnie pomocne. Pouczenie ze strony Kalwina można streścić w formie – jak sam to nazywa – potrójnego zastosowania prawa w odniesieniu do nowego przymierza.
-
Umysł ludzki jest jednym z najbardziej fascynujących aspektów stworzenia. Jest potężniejszy od największego z superkomputerów, jest w stanie rozwiązywać problemy i dokonywać wielkich odkryć. To sprawia, że intelektualne konsekwencje grzechu są szczególnie tragiczne.
-
Jako pastor i teolog, w ciągu ostatnich lat musiałem przemyśleć wiele trudnych kwestii. Najtrudniej było mi stanąć twarzą w twarz z prawdą o cierpieniu. Wszyscy w jakimś wymiarze zmagamy się z cierpieniem. Wszyscy znamy ludzi, którzy przeżywają swoje straszne cierpienia i dziwimy się, jak oni sobie z tym radzą.
-
Doświadczenie może i powinno nas uczyć, ale nigdy nie może stać się ostatecznym sędzią rozstrzygającym, co jest dobre, a co złe.
-
Gdyby to od nas zależało, nikt z nas nie wymyśliłby sobie Boga Biblii.
-
Chrystus jest odwiecznym obiektem uczuć Ojcowskich, my zaś jesteśmy darem miłości Ojca ofiarowanym Jego Synowi. Zostaliśmy usynowieni przez Ojca w Chrystusie, Ojciec zaś kocha nas, ponieważ jesteśmy w Jego Synu.
-
Czterdzieści lat temu pewien znajomy zapytał mnie: „Słyszałeś kiedyś o R.C. Sproulu? Mówi się o nim, że jest najlepszym popularyzatorem teologii reformowanej na świecie”.
-
Pismo nalega na odnawianie naszych umysłów, abyśmy mogli myśleć w sposób miły Bogu i aby nasze wybory były zgodne z prawem Bożym.
-
Moc wiary nie leży w nas, nie leży nawet w samej wierze, lecz w Chrystusie i logice ewangelii. Nawet słaba wiara jest złożona w potężnym Chrystusie.
-
Zbawienie od początku do końca, jest dziełem Boga. Prawdę tą najlepiej podsumowują doktryny łaski, które obejmują całkowitą deprawację, bezwarunkowe wybranie, rzeczywiste zadośćuczynienie, skuteczne powołanie i zachowującą łaskę.
-
Jeśli powód, dla którego Pan wybiera niektórych, aby otrzymali ogromną korzyść zbawienia, a innych nie, nie jest zakorzeniony w tych, których wybiera (Rz 9:1-18), to czy nie mamy tu do czynienia z jakąś arbitralnością Boga?
-
Nie zostaliśmy zbawieni, tylko dlatego, że potrzebujemy zbawienia, ale po to, abyśmy mogli Go wielbić. Taki jest cel naszego zbawienia — oddawanie czci Panu, naszemu Bogu.
-
Jeśli zastanawiamy się, dlaczego Bóg wydaje się nam obcy, to najwyraźniej jest w nas potrzeba zwrócenia się w stronę prawa Bożego i rozważania go.
-
Jako pastor, Luter troszczył się o dusze powierzonych mu ludzi. Jednak główną troską Lutra było to, aby jego ludzie poznali Chrystusa i Jego ewangelię.
-
Chciałbym zwrócić uwagę na to, co jak sądzę, jest wielkim wypaczeniem usprawiedliwienia tylko przez wiarę. Tak się składa, że jest to rzecz, której obawiał się Kościół rzymskokatolicki ze strony nauczania Marcina Lutra. Obawiał się tego, że jeśli doktryna o usprawiedliwieniu tylko przez wiarę stanie się znana chrześcijańskiemu społeczeństwu, ludzie dojdą do wniosku, że uczynki nie są ważne dla życia chrześcijańskiego.
- Visa fler