Avsnitt
-
Unutmayalım ki, biz sadece etten ve kemikten ibaret değiliz bunu kendimize sık sık hatırlatmak zorundayız.
İçimizdeki o derin boşluğu doğru şeylerle beslemeliyiz ki, ışığımız yeniden parıldasın...
-
“Ben bunu çoktan aştım yaa…” diyerek halının altına süpürdüğümüz şeyler gerçekten kayboluyor mu?
Bu bölümde içimizde kalan izleri, taşıdığımız yükleri ve neden affetmemiz gerektiğini konuşuyoruz. -
Saknas det avsnitt?
-
Ya insanlar artık mutsuz olmaktan değil…
Mutlu OLAMAMAKTAN yoruldu. -
Bazen iyileşmek istemiyoruz. Bazen sadece acımızın dinmesini istiyoruz. Ve bu ikisi aynı şey maalesef ki değilmiş. Çünkü iyileşmek…Konfor alanını terk etmeyi gerektiriyormuş.
-
Adı konulmayan ilişkiler modern zamanların en romantize edilmiş yalnızlık biçimi değil mi?
-
Bu benim ilk podcast’im… ve aslında bunu bir “ilk” gibi değil de uzun zamandır içimde biriken bir şeyin artık dışarı taşması gibi düşünmek istiyorum.
